 |
A Ponte (Pontevedra)
Ik ben nu 3 dagen op weg vanaf Santiago, naar het zuiden met mijn amigo peregrino suizo Jonas. We volgen de ´camino portugues´ (= portugese Jacobsweg) in omgekeerde richting, naar beneden dus. Het is wel lastiger dan normaal, want de gele pijlen staan de andere kant op, richting Santiago, dus het is af en toe wel ff zoeken. Af en toe is er een blauwe pijl die in de richting van Fátima wijst (ook zo´n pelgrimsoord, maar in Portugal, tussen Oporto en Lisboa).
ik & een blauwe pijl
Er zijn meerdere jacobswegen in Portugal, wij zijn van plan de route over Ponte de Lima, Barcelos, Porto, Fátima en Lisboa te volgen. In Lisboa gaan we dan naar rechts, en volgen een route meer in het binnenland, door de Alentejo over Évora. Voor mij is dat dan ook nieuw want de route die ik in 2005 (omgekeerd) heb gelopen was van noord naar zuid langs de atlantische kust.
camino portugues
De camino portugues is ook heel vet, je ziet heel veel sporen van de ouwe pelgrims terug, eigenlijk lopen we de hele tijd op een oude romeinse ´via XIX´, die van Braga via Flavia Iria, Lugo naar Asturica (Astorga) liep.
Via romana XIX
Deze illustere ´via´ is vrijwel compleet verdwenen omdat die spaanse mongooltjes er hun ´nacionals´ over hebben gelegd (= asfalt wegen met veel verkeer + gasten die allemaal denken dat ze de F1 coureur Fernando Alonso zijn). Héél af en toe zie je nog stukken met oude ´calzada romana´, echt vet!
´via XIX´
Iria Flavia, Padrón, belangrijke plek in de mythe rond de heilige Jacobus
Wat ook vet is is dat je hier hete waterbronnen hebt. Bij Caldas de Reis ga je over een vette romeine brug, en dan heb je daar zo´n heet waterbron, helaas kun je er niet inliggen, maar een vermoeide pelgrim kan wel een voetbad nemen. Eerst is het brutaal heet, maar daarna zeer aangenaam.
ik op romeinse brug (Caldas das Reis)
Caldas das reis, heet waterbron
Na Caldas das Reis, op weg naar Pontevedra kwamen we ook langs zo´n fontein, waaruit een soort lauw mineraal water komt. Was wel lachuh, want er kwam er een Gallego uit zijn huis die tegen me zei: ´Vies weer man!´ (het regende, maar hij zei het in het nederlands. Hij had 17 jaar in Holanda gearbeitet, en een goede tijd aldaar gehad).
ik in mijn extreem sexy poncho, bij een lauw-mineraal-water-fontein
omgeving, nabij Padrón
omgeving, tussen Caldas en Pontevedra
De albergues op de camino portugues zijn praktisch leeg, gisteravond toen ik mijn goddelijke flamencomuziek speelde had ik 1 fan, een gringo uit New York die in Barcelona was begonnen en herkende wat ik speelde.
albergue Padrón
Monasterio, Padrón
Markt, Pádron
Gister kwamen we hele groepen tegen (het was weekend, de meerheid is dan pelgrim-tourist), waarvan velen portugezen. Dat alleen al maakt het enorm motiverend om naar het zuiden te gaan, naar Portugal! Plus dat weer wat bagger is, al is het niet koud, het schommelt tussen de 14 en de 19 graden, heel anders dan in NL waar het zo kil, snijdend kan zijn met die wind, die je hier niet hebt.
In Santiago heb je een geinig pelgrimmuseum, het ´museo de peregrino´ wat wel lachuh is omdat je dan wat achtergrondinformatie krijgt, niet alleen over pelgrimage naar Santiago maar ook andere bedevaartsoorden in de wereld, ook van andere religies, zoals Tao´isme, Boedisme en heilige oorden in India, maar ook in N-Amerika, Z-Amerika. Ook was er de ´Shikoku Henro´, de route der 88 tempels.
Shikoku Henro
Natuurlijk lag het accent op de camino de Santiago, geinig schilderij met een draakje (?) al stond niet verder uitgelegd wat de betekenis was.
schilderij draakje (op de beker)
draakje
Wat ik ook kickuh vond waaren de verschillende dagboeken die in de loop der eeuwen geschreven zijn, zoals bjivoorbeeld van een Italiaan in de 17e eeuw, van een Duitser in de 15e eeuw, en natuurlijk de beroemdste van allen: de ´Codex Calixtinus´, geschreven door Aimery Picaud uit de Xe eeuw!
Codex Calixtinus
Arabisch Pelgrimdagboek
Wat ook wel geinig is is dat een van die gasten uit de 17e eeuw er schetsen bij heeft gedaan, je kan dan goed zien hoe ze in die tijd gekleed gingen, wat voor schoeisel ze droegen, welke moeilijkheden ze op hun weg vonden (pelgrim die met zijn stok een bandiet op de vlucht slaat), en hoe de omgeving er in die tijd uit moet hebben gezien.
pelgrim contra bandiet
Pelgrim, 18e eeuw, let op de schelpen, stok, kalebas
pelgrim, 17e eeuw
dame die pelgrim voedsel bied, Albergue Pontevedra
Camino Portugués, albergue Pontevedra
Ook blijkt uit zo´n dagboek uit het verleden dat de prioriteiten van zo´n oude pelgrim (slaapplaats, eten, slapen, snurkende medepelgrims op slaapzaal, makkelijkste weg nemen, ziektes) niet zo wezenlijk verschillen van wat een moderne geharde pelgrim ook op zijn/ haar weg vind (ik heb het dan niet over de ´pelgrim-touristen´ die bij een tegenslag een taxi bellen, in hotels slapen, of hun rugzak door derden laten vervoeren omdat ze te lam zijn die zelf te dragen, een praktijk die je helaas tegenwoordig te vaak ziet).
´ pelgrims´ die rugzak met busje laten vervoeren..betrapt!
slaapzaal, Samos
Dit was wel geinig, japanse monniken hadden aan het begin van de camino frances rieten sandalen gevlochten waar ze de hele 750 kms tot Santiago op hebben gelopen.
Japanse rieten sandalen
Morgen een heel mooie etappe, naar Redondela, langs de ´ria de Vigo´. Een ´ria´ is een inham, lijkt nog een beetje op een noorse fjord, en is (als ik het goed begrepen heb) waar rivier en zee elkaar ontmoeten.
Bij Ponte Sampao is wel vet, een enorme romeinse brug, met een strand, in de zomer is het heerlijk zwemmen daar!.
Veel geschiedenis hier, een belangrijk romeinse brug op de 'Via XIX', en in 1808 een slag tussen galicische milities en napoleontroepen in de 'guerra de independencia' die door de fransen werd verloren. Ze zijn er behoorlijk trots op, want ze hebben hier een plakkaat gehangen in wel 5 talen: spaans, engels, frans, gallego en het duits.
Vooral het watermanagement van die gasten hier is geweldig: als het een beetje regent zoals vandaag, verandert de weg in een rivier. Hierboven zie je dat het water aan alle kanten van de landerij op de weg sijpelt. Het is voor een eenvoudige pelgrim die dan graag droge voeten houd, en op sandalen loopt nogal behelpen. Die schaduw is geen figuur die salueert maar ben ik die een foto neemt :)
De albergues op de camino portugues zijn echt geweldig, allemaal monumentale gebouwen, ruim (niet van die kazernes zoals op de francés, waar iedereen op elkaar wordt gestapeld in een benauwde slaapzaal). De albergue hierboven bevat een bibliotheek, keukentje, en is uit de 17e eeuw.Momenteel zijn er ongeveer 10 pergrinos, goed toch?
Hier een 'santiago matamoros' die die vermaledijde arabieren eronder probeert te houden. Het wil geloof ik niet echt lukken, want die gasten met hun tulbanden grijnzen erop los, haha.
Mañana Tui! La frontera pues! Ich bin gespannt! Aan de overkant van de 'rio miño', het vestingstadje Valença, met de kanonnen op Spanje gericht. De kathedraal van Tui moet heel mooi zijn, gothisch, zoals de kathedraal van Chartres in Frankrijk...
0 reacties:
Een reactie plaatsen