woensdag, maart 30, 2011

saludo de ...تطوان (Tetouan)!


Tetouan, de madinah


Na 2 maanden weer op weg... 2 maanden van arabische lesjes doorwerken. Ik ken nu het arabische alfabet, en ik kan de teksten min of meer lezen, al ken ik nog veel woorden niet. Hier in Marrokko is haast alles tweetalig aangegeven: het arabisch en het frans, dus dat helpt ook wel.


Ooievaar boven vette hoefijzervormen

Vandaag is het de derde dag dat ik in Marrokko zit. Van Algeciras naar Ceuta/ Sebta de boot gepakt. Sebta is een stukje afrika dat spanje bezet houdt, zoals engeland Gibraltar bezet houdt. Ik moet helemaal weer van nul beginnen voor wat betreft het lopen, ik heb voor de eerste keer in mijn pelgrimbestaan gigantische blaren onder mijn voeten (snik). De etappes die ik loop zijn beschamend klein; respectievelijk 25, 12 en 10 km. Ook heb ik wat op de post gegooid (mijn dierbare gitaar snik) bij elkaar 4 kg minder, dus das wel mooi.

nogmaals ooievaren
Het is echt wennen, om niet te zeggen een kleine shock voor mij in Marrokko te zijn. Volgepropte bussen, prachtige stranden, maar allemaal wat viezig, chaotischer dan Spanje. Hoofddoekjes overal, heel veel jongetjes, alsof de meisjes een beetje weggestopt zijn. Ook is het nieuw voor me in een land te zijn waarvan iik de taal niet ken (al kan ik het wel lezen).

Ik wordt de hele tijd aangestaard; toegeroepen of aangesproken, ik heb potdomme nog nooit zoveel aandacht gehad!(ik zie er misschien ook een beetje vreemd/ schurkachtig uit, met een baard, een stok, en zon rugzak).


ik als schurk

Het is af en toe wel wat vermoeiend, maar ze bedoelen het goed, zijn nieuwsgierig. Daarom, blijf ik ook beleefd, leg mijn hand links (op mijn hart--is een teken dat je met goed volk praat geloof ik) als ik zeg dat ik nu graag even alleen over de boulevard wil lopen.

Op mijn beurt staar ik terug haha.. er is zoveel te zien, kamelen, vrouwen in prachtige gewaden (die helaas hun weelderige vormen verbloemen ), vrouwen in een burqa, al die spullen die ze verkopen...
Vooral die volgepropte bussen/ colectivos vind ik fascinerend. Als ik dat dan bekijk dan zwaaien een paar gasten naar me, is wel grappig. Het doet me nog het meest aan colombia, peru denken waar je ook van die volgepropte colectivos hebt.


Kamelen op een voetbalveld. (er waren ook nog 2 copulerende kamelen verderop maar ik geneerde me een beetje om die ook te fotograferen)

Gisteren was ik in Martil, in de Madinah overal mensen op straat, één grote markt, en écht veel mensen! leek het carnaval in Willemstad (N.A.) wel. Ik belandde in een wijk zonder bestrating, kleine donkere stalletjes waar mensen hun handeltje hadden, een kerel die fietsjes zat te repareren, een enorme plas water, stank, net de middeleeuwen!. In het centrum een prachtige moskee, leek heel veel op die van Sevilla.

 المسجد /el mesdzjidoe/ (Martil)

Ik ben nu een klein stukkie verdergelopen; en zit in hostal pal aan de plaza. De eigenaar, drie keer gedeporteerd uit nederland, haha, ik kan gewoon nederlands met hem spreken (maar ik spreek de hele tijd frans met hem, gaat wat vloeiender). Die gasten hier zijn sowieso taalgevoelig, kennen vaak meerdere talen (een beetje). Heel anders dan Spanje.  

Tetouan, mooie azulejos

Ik volg de kustlijn, en overal wordt driftig gebouwd, allemaal hotels, resorts, alsof ze een beetje jaloers zijn op de algarve, of de costa del sol. Maar touristen zie je niet, ja wel van die bejaarde fransen in hun enorme campers, maar die staan op een camping en niet in zon hotel. Ik wil tot Al Hoceima gaan, en dan zuidelijk afzakken.


Dit soort stichtelijke teksten gezien in Mdiq (Lijkt Gibraltar wel haha)

Het is voorjaar, en dat is te merken, vandaag was het 30 graden (!) (in de zon dat wel).
De entree in het oude stadsgedeelte van Tetouan is heel vet, door allemaal nauwe steegjes, een soort Soukh, en dan uitkomen op de plaza (waar niemand op mag omdat het toebehoort aan het koninklijk paleis van koning Mo. V)

de plaza (Tetouan)

Wel typisch, en als je een stukkie verder loopt (in mijn geval strompelen want ik loop op enorme blaren), sterft het weer van de mensen (uit betrouwbare bron vernam ik dat dat berbers van de bergen zijn die hun waren kwamen aanbieden-- die bron was een jongen die graag voor het bescheiden bedrag van 50 Dirham mijn gids wilde zijn). Of de man met 2 tanden die me aanspreekt en ook een beetje nederlands kan, het is allemaal goed bedoelt, maar af en toe een beetje vervelend.

Ik en überpilger Roman in Algeciras

Deze homes hierboven kwam ik in Algeciras, een superpelgrim. Hij is van plan om 4 jaar weg te blijven: Roman aus der Schweiz! Hieronder was een wolkbreuk boven Algeciras, vette paniek!. Het kwam zelfs mijn hostal binnen. Toen ik erdoor heen waadde hoorde ik overal smartelijke kreten en geween. Zelfs de zigeuner die me steeds hasjies probeerde aan te smeren was ontdaan omdat zijn schoenen nat waren!.

een ondergelopen wijkje (Algeciras)

3 reacties:

  1. Hallo Jan,

    ich hatte schon befürchtet, Du wärst verloren gegangen, nachdem Du so lange nichts gepostet hast. Zum Glück ist das aber nicht der Fall! In Deutschland gibt es ein Sprichwort: Unkraut vergeht nicht ;-).

    Lieben Gruß
    Karoline

    BeantwoordenVerwijderen
  2. HE JW
    Super verhaal weer.
    Ik blijf je verhalen volgen..leuk om met je 'mee te reizen'.
    groet vanaf de Balpol
    JW

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ha Karolien

    in hollaendisch haben wir ein aehnliches sprichwort :)

    gruesse
    Jan

    BeantwoordenVerwijderen